Wat is fijner: zo lang zijn dat je in elke kamer het plafond kunt aanraken? Of juist piepklein, zodat je kunt wegkruipen als een muis? Wil je liever heel oud zijn, rustig wandelen en gezellig theedrinken. Of juist jong blijven en voor altijd blijven spelen? Het lijkt alsof iedereen om je heen maar wil dat je groter en ouder wordt. Dan pas tel je mee. Dan weet je alles, mag je alles, ken je alle woorden en snap je de wereld. Toch? Maar wat als je niet op wilt groeien en voor altijd klein wilt blijven?